ainclave uruchamia autonomicznych agentów kodujących w izolowanych mikro-VM-ach, w których ruch wychodzący do sieci jest domyślnie zamknięty. Każda sesja agenta otrzymuje własną mikro-VM Firecracker z własnym jądrem gościa, więc między sesjami nie ma współdzielonej przestrzeni nazw jądra. Wskazujesz agentowi swoje repozytorium git, dostarczasz własny token modelu od dowolnego dostawcy, ustawiasz opcjonalne limity czasu działania i pozwalasz mu pracować bez nadzoru.

Narzędzie zostało stworzone z myślą o deweloperach i zespołach, którzy chcą zautomatyzować zadania związane z kodem (pisanie, testowanie, refaktoryzację) bez narzutu operacyjnego związanego z self-hostingiem czy luk bezpieczeństwa charakterystycznych dla współdzielonych runnerów w chmurze. Zachowujesz pełną kontrolę: Twój token pozostaje zaszyfrowany, dostęp do repozytorium jest ograniczony do niezbędnego zakresu, a dostęp agenta do sieci jest jawny i możliwy do zaudytowania.

Kluczowe funkcje:

• Izolacja: Każda sesja działa we własnej mikro-VM na fizycznym sprzęcie u dostawcy z UE, a nie we współdzielonym kontenerze czy sesji tmux.
• Zamknięty ruch wychodzący: Dostęp do sieci jest domyślnie zablokowany. Agent dociera wyłącznie do miejsc docelowych skonfigurowanych podczas ustawiania sesji.
• Własny token: Możesz używać Claude, GPT lub dowolnego wybranego modelu. Twoje klucze API są szyfrowane i nigdy nie są wyświetlane po zapisaniu.
• Brak górnego limitu czasu działania: Pojedyncze uruchomienie może trwać godziny lub dni, jeśli zajdzie taka potrzeba. Ustawiasz opcjonalne limity na poziomie konta i sesji, oba z funkcją automatycznego zatrzymania.
• Podgląd audytu na żywo: Obserwuj działania agenta w czasie rzeczywistym. Decyzje dotyczące granic (próby dostępu do sieci) są rejestrowane jako wpisy OCSF.
• Brak nadzoru treści: Platforma opiera się na zabezpieczeniach, a nie na monitorowaniu treści. To Ty kontrolujesz, co agent widzi i do czego ma dostęp.

Kompromis między kontrolą a wygodą jest realnym problemem w większości platform. ainclave stara się go nie akceptować: otrzymujesz pełną kontrolę nad uprawnieniami i widocznością agenta bez konieczności zarządzania infrastrukturą samodzielnie. Standardowy przepływ pracy z git, bez uzależnienia od dostawcy i bez konieczności utrzymywania runnerów przy życiu.